រឿងបន្ទប់សំងាត់ (Erotic boys story: Secret room)


សូមទោសអ្នកទាំងអស់គ្នា កាលពីថ្ងៃសៅរ៍ អាទិត្យ ខ្ញុំមិនបាននៅផ្ទះទេ  ដូចនេះសូមអភ័យទោសផងចុះ។

តែឥឡូវនេះខ្ញុំសូមដាក់រឿងនេះជូនឲ្យមើល។

រឿងនេះនេះបើមើលចំណងជើងមួយភ្លែតទៅប្រហែលជាស្មានថា រឿងស៊ើបអង្កេតផង តែរៀងនេះជារៀងសង់ទីម៉ែត្រមួយដែលខ្ញុំបានសរសេរឡើងសំរាប់អោយអានកំសាន្តកំដរ

អារម្មណ៍ តែខ្ញុំមិនសូវជាចេះរៀបពាក្យអីទេ ចេះតែសរសេរៗទៅទេ សូមអធ្យាស្រ័យ….

ខ្ញុំឈ្មោះ បុណ្ណាវឌ្ឍសុវណ្ណកនធីយ៉ា អាយុ​ ១២ឆ្នាំ រៀនថ្នាក់ទី៧​ រៀននៅវិទ្យាល័យមួយក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ រាល់ព្រឹកខ្ញុំតែងតែដើរទៅរៀនមិនដែលមាននរណាជូនទៅទេ  ព្រោះប៉ាម៉ាកអាងតែថា ផ្ទះជិតសាលាដើរតែ៥នាទីដល់ហើយ។ប៉ាម៉ាករបស់ខ្ញុំមិនដឹងថាខ្ញុំចូលចិត្តក្មេងប្រុសទេ ពួកគាត់មិនដែលសួរនាំអីទេ ព្រោះពួកគាត់សុទ្ធតែរវល់កាងាររៀងៗខ្លួន ហើយខ្ញុំក៏មិនចង់ប្រាប់ពួកគាត់អំពីរឿងនេះដែរ ព្រោះខ្ញុំខ្មាស់ ហើយនិងខ្លាចពូកគាត់ជេរស្តី។

ខ្ញុំមានបន្ទប់ផ្ទាល់ខ្លួន ប៉ាគាត់ មិនសូវចូលបន្ទប់ខ្ញុំទេ  មានតែម៉ាកចូលទៅបោសជូតសំអាត បន្ទប់ប៉ុណ្ណោះ។ រាល់ថ្ងៃឲ្យតែពេលចេញពីរៀនមកផ្ទះវិញ ខ្ញុំតែងតែប្រើអ៊ីនធឺណេត ជជែកកំសាន្តជាមួយមិត្តបរទេស និងមិត្តភ័ក្តិខ្មែរមួយចំនួន ហើយពេលខ្លះក៏បានដោនឡត

បទចំរៀងនិងរឿងយកមកមើលគ្រាន់កែអផ្សុក។  ខ្ញុំចូលចិត្តលេងហ្គេមណាស់ជាពិសេសគឺ

ហ្គេម BL  និង ហ្គេមYuri ព្រមទាំងហ្គេម បាញ់កំភ្លើង។ ថ្ងៃនេះដូចសព្វដង ចេញពីរៀនសំដៅ

មកផ្ទះ ពេលមកដល់ផ្ទះ ខ្ញុំឃើញប៉ាម៉ាកមកមុនខ្ញុំទៅទៀត គឺលឿនជាងរាល់ដង។

« ប៉ាម៉ាកថ្ងៃនេះមកផ្ទះលឿនម្ល៉េះ ? »

«គឺប៉ាម៉ាកមានការចង់និយាយជាមួយនឹងកូនឯង »  ប៉ានិយាយសើចញឹមៗមកកាន់ខ្ញុំ។

ខ្ញុំអេសអុញៗ ស្មានថាប៉ាម៉ាគាត់ដឹងថាខ្ញុំចូលចិត្តក្មេងប្រុសបាត់ទៅ ទើបសួរគាត់វិញ។

« មានការអីប៉ាម៉ាក ? » ខ្ញុំសួរបញ្ជាក់ទាំងភ័យតិចៗ។

«គឹប៉ាទើបតែឡើងឋានៈ ហើយប៉ាទើបតែទិញផ្ទះមួយក្បែរក្រុងភ្នំពេញ

ហើយប៉ានឹងរើទៅនៅទីនោះនៅ២អាទិត្យក្រោយ កូនព្រមរើទៅទេកូន? “

« មិនដឹងជារើទៅណាទេស នៅទីនេះជិតសាលា មានមិត្តច្រើននៅទីនេះ នៅឯណោះ មិនដឹងសាលាចំងាយណា ហើយមិនដឹងជាមានអ៊ីនធឺណេតប្រើរឺក៏អត់ផង “

«បើកូនព្រមនោះ ប៉ានឹងតភ្ជាប់អ៊ីនធឺណេតល្បឿនលឿន ហើយទិញកង់ឲ្យកូនទុកជិតទៅ

សាលា មិនចាំបាច់ដើរទេកូន”

អីយ៉ា!! J មានអ៊ីនធឺណេតលឿនប្រើ ហើយបានកង់ថ្មីទៀត បើមិនទៅទេ គួរឲ្យស្តាយ។

« ចុះមិត្តភ័ក្តិខ្ញុំ អ្នកស្គាល់ខ្ញុំនៅនេះនោះ!! ចង់ឲ្យខ្ញុំឈប់រាប់អានគេពួកគេរឺយ៉ាងណា? »
ប្រហែលជាលែងបានជួបពួកគេទៀតហើយ ព្រោះនៅឆ្ងាយពីគ្នាសឹងអី ។

«មិនអីទេកូន កូនចង់ទៅលេងពួកគេ ឬនាំពួកគេមកលេងក៏បានដែរ ប៉ាម៉ាកមិនថាអីទេ »

«មែនហ្អីប៉ា ម៉ាក!!!! ?​  ចឹងចាំកូនហៅពួកគេមកលេង »

២អាទិត្យក្រោយមក ខ្ញុំបានរើទៅនៅផ្ទះនោះ ចំងាយពីផ្ទះនោះមកក្រុងភ្នំពេញគឺឆ្ងាយគ្រាន់បើ

នៅទីនោះស្ងាត់ ហើយជ្រងំទៀត តែយ៉ាងណាក៏មានអ៊ីនធឺណេតប្រើកែអផ្សុកដែរ។

នៅសាលាថ្មីឯណេះវិញ គ្រូបាននាំខ្ញុំចូលថ្នាក់ ហើយណែនាំខ្ញុំដល់មិត្តរួមឯទៀតស្គាល់ ពេលនោះខ្ញុំបានចាប់អារម្មណ៍ សិស្ស២នាក់ តែខ្ញុំមិនដឹងឈ្មោះពួកគេទេ ហើយចៃដន្យអី ខ្ញុំអង្គុយចន្លោះពួកគេទៀត ពិតជាវិសេសមែន ។ មានម្នាក់សួរខ្ញុំ ធ្វើទឹកមុខដូចចង់សើច!!

« ឯងឈ្មោះបុណ្ណាវឌ្ឍវណ្ណកនធីយ៉ា មែនទេ? ឈ្មោះនេះដូចជាមិនមែនឈ្មោះខ្មែរទេ ឯពីមុនរៀននៅឯណា? »

« មែនវាយ៉ាងម៉េច!!    ពីមុនរៀននៅស៊ីសុវត្ថិ  រួចចុះឯងឈ្មោះអីដែរ?»

«ខ្ញុំឈ្មោះ ឆាយ សិលាថានាពង្ស  ចូលរៀននៅនេះបានមួយឆ្នាំហើយ  រីករាយដែលបានស្គាល់ឯង»

ម្នាក់ទៀតក៏សួរយើងទាំង២នាក់ វាហ្នឹងហើយដែលខ្ញុំចាប់អាម្មណ៍ជាងគេនោះព្រោះវាមុខស្អាត

អស់ទាស់ មុខស្រីសុំចាញ់ហើយ J  !!

« ឈ្មោះ២នាក់ឯង ដូចឈ្មោះថៃម៉្លេះ? ធីយ៉ាឯងកើតនៅថៃហ្អេ?»

« ឯងសួរដូចដឹងមុនអញ្ជឹង!! មែន ខ្ញុំកើតនៅថៃ  តើឯងស្អប់ជនជាតិថៃរឺទេ? »

« អត់ទេ!!! អត់ទេ!! ពួកថៃមានអាក្រក់មានល្អ ខ្ញុំអត់មានប្រកាន់ពូជសាសន៍ទេ បើមិនយល់ទាស់ទេ យើងអាចធ្វើមិត្តនឹងគ្នាបានដែលរឺទេ!?  ហៅថាខ្ញុំរតនា!! រតនាទៅបានហើយ!» (តាមពិតវាឈ្មោះមុន្នីរតនា😀 )

« ឈ្មោះនេះសមតែឈ្មោះស្រីទេ ព្រោះមុខឯងឡូយហើយស្អាតបាទទៀត បើស្រីវិញខ្ញុំសុំស្រលាញ់មុនគេហើយ» (តាមពិតចូលចិត្តវាសោះហ្នឹងណា😀 )

« ចេះតែថាតាហ្មង!!!   ខ្ញុំឯងណាមុខដូចស្រីនោះ  ស្គាល់ភ្លាម បង្អាប់ភ្លែត  ប្រៀបធៀបទៅនឹងស្រីទៀត  បានហើយ!!​ដល់ម៉ោងចូលរៀនហើយ ចាំចេញលេងចាំនិយាយ

គ្នាទៀត។ »

ចូលរៀនបានជិតមួយខែ ពួកយើង៣នាក់កាន់តែនិយាយត្រូវគ្នាឡើងៗ។ ខ្ញុំចង់តែនាំពួកគេទៅលេងផ្ទះខ្ញុំ ឲ្យបានស្គាល់ផ្ទះខ្ញុំម្តង នឹងអាលពេលក្រោយ ក្រែងលពួកគេមកដោយខ្លួនឯង។ និយាយពីបន្ទប់ដែលប៉ាម៉ាកឲ្យគេងនោះ ដូចជាតូចបន្តិចហើយ តែខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍ត្រង់ថាមានទ្វារបិទជិតមួយ ហើយចាក់សោរទៀត

មិនដឹងជាសោរទុកត្រង់កន្លែងណាផង  ចង់តែចូលមើលម្តងឲ្យដឹងថាមានអីនៅក្នុងហ្នឹងទេខ្ញុំ។

កាលពីនៅផ្ទះចាស់នោះ ពួកម៉ាកឧស្សហ៍មកលេងណាស តែពេលដែលរើមកនៅទីនេះ ដូចស្ងាត មិនឃើញមកលេងសោះ  ឯឥឡូវមានមិត្តថ្មីទៀត ក៏មិនទាន់បានមកលេង គិតថានាំពួកវាមកលេងផ្ទះខ្ញុំម្តង ហើយចង់សាកល្បងពួកវាថាចូលចិត្តអី ស្រួលមិនស្រួល ចូលចិត្តក្មេងប្រុសដែរ វាមិនចូលស៊េរីខ្ញុំ!!!!

និយាយពីអា២នាក់នៅឯសាលាថ្មីឯណេះវិញ គឺខ្ញុំចូលចិត្តវាណាស់ អា២នាក់នេះក៏មិនធម្មតាដែរ គឺពួកវាពូកែខាងហ្គេមណាស់ តែពួកវាមិនដែលលួចទៅលេង

ហ្គេមក្នុងម៉ោងរៀន រឺក៏លេងហ្គេមខាងក្រៅផ្ទះទេ ដោយសារចេះលេងហ្គេមនៅផ្ទះដូចជាខ្ញុំដែរ

ទើបបានជាចេះលេង ។ ថ្ងៃនេះប៉ាម៉ាកអត់នៅផ្ទះ ហើយគាត់ឲ្យលុយ$ 20 សំរាប់អាហារពេលល្ងាច ថ្ងៃសៅរ៍នេះ ហើយខ្ញុំគិតថានឹងបបួល មុន្នីរតនា និង ថានាពង្សមកលេងផ្ទះខ្ញុំម្តង។ ខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍ថាដូចជាចូលចិត្តរតនាដល់ហើយ គឺមិនមែនចូលចិត្តធម្មតាទេ តែខ្ញុំមិនដឹងហៅថាអាម៉េចទេ!!!! ។

ពេលចេញពីរៀន ខ្ញុំសាកបបួលរតនាមុន………

«រតនា!!!  ថានាពង្ស!!!!  ឈប់សិនកុំអាលទាន់ទៅ!!   តើល្ងាចម៉ោង៤នេះ តើពួកឯងមានពេលទៅលេងផ្ទះខ្ញុំដែររឺទេ? ខ្ញុំដឹងថាពួកឯងចូលចិត្តលេងហ្គេម ហើយ ម្សិលមិញនេះខ្ញុំបានផ្ញើរប៉ាខ្ញុំទិញហ្គេមថ្មី និងសប្បាយមួយ​ ឈ្មោះ ពិភពសុបិន្ត តើពួកឯងចង់ទៅទេ? »

«ខ្ញុំល្ងាចនេះទំនេរ  ចាំខ្ញុំទៅលេង តែខ្ញុំមិនទាន់ដឹងថាផ្ទះឯងនៅម្តុំណាផង!?»

«ចាំខ្ញុំកត់អាសយដ្ឋានឲ្យ គូរផែនទៅតែម្តងទៅ កុំឲ្យពិបាករក  រឺក៏មកចាំខ្ញុំនៅឯមុខសាលាទៅ

ចាំខ្ញុំនាំទៅ»

«ចំនែកខ្ញុំល្ងាចនេះ អត់ទំនេរផង ព្រោះម៉ាកប៉ានាំទីដើរលេង  តែខ្ញុំចង់ទៅដែរហ្នឹងណា!! ធីយ៉ា»

«មិនអីទេ ថានាពង្ស  ចាំពេលក្រោយក៏បានដែរ» ឲ្យរតនាទៅលេងមុនទៅ ក្រែងយករឿងមកប្រាប់ឯងខ្លះ»

«ចឹង ខ្ញុំលាហើយទៅផ្ទះហើយ ធីយ៉ា»

» ធីយ៉ា!! ខ្ញុំក៏ទៅផ្ទះដែរ   ចាំល្ងាចនេះជួបគ្នាទៀត»

« ចឹងល្ងាចនេះកុំភ្លេចទៅផ្ទះខ្ញុំណា៎»

នៅមានតលើកក្រោយ   ជាវគ្គបន្ត….

Categories: កុមារ, កុមារា, កំណត់ហេតុប្រចាំថ្ងៃ ខែ ឆ្នាំ, ក្មេងប្រុសអាស៊ី, រឿងកុមារា | Tags: , , , , , , , | បញ្ចេញមតិ

Post navigation

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

ប្លក់​នៅ WordPress.com.

%d bloggers like this: